Engelse Trilogie 2 – Lady Jane

Met Lady Jane brengt Uitgeverij Lauwert een warm, menselijk en tegelijk rauw verhaal dat draait rond één bepalende ontmoeting: die tussen twee vrouwen uit verschillende generaties, elk met hun eigen littekens. Tegen de achtergrond van Engeland in de jaren 1980, met pubs, kustdorpen, rockmuziek en de lange schaduw van de Thatcher-jaren, ontvouwt zich een ode aan vrouwelijke veerkracht en aan de kleine gebaren die een leven kunnen doen kantelen. 

Twee levens, één verborgen breuklijn 

Jane nu verkoopt wafels aan het strand, vanuit een bescheiden kraampje in Kingsdown, een kleine kustplaats in Zuid-Engeland. Overdag bakt ze “de beste wafels van de streek”, ’s avonds ruilt ze er eentje voor een drankje in de pub van Donald.
Maar Jane vroeger was iemand anders: een jonge vrouw die nachtenlang uitging, leefde op muziek en snelheid, tot een trauma alles brak. Wat er precies gebeurde, blijft als een stil mysterie onder de oppervlakte hangen, zichtbaar in haar terughoudendheid en een eenzaamheid die ze niet hardop benoemt. 

Emma: een leerling die meer leert dan wafels bakken 

In de pub leeft ook Emma, zeventien en op drift. Thuis is het moeilijk: haar moeder Bea worstelt met het syndroom van Tourette en dat brengt spanningen met zich mee. Donald stelt voor dat Emma bij Jane komt werken. Wat begint als een bijbaan in de kunst van het deeg, de juiste temperatuur, de perfecte baktijd, wordt een intieme leerschool in vertrouwen. 

Langzaam groeit er een band. Emma kijkt verder dan de buitenkant en voelt dat Jane iets meedraagt. Door kleine vragen, stiltes en observaties peutert ze laag voor laag een verleden los dat Jane zelf nauwelijks durft aan te raken. En tegelijk ontdekt Jane in Emma een vorm van onbevangenheid en levenshonger die ze dacht kwijt te zijn. 

Flashbacks vol rock, rook en randjes 

Michel Constant vertelt het verhaal in heen-en-weer-bewegingen tussen het heden en de jaren tachtig. We zien Jane als tiener: opgevoed door een peetvader-tatoeëerder in Londen, uitgaan, verliefdheden, vrijheid. Tot een zwangerschapstest die alles op scherp zet. Zonder grote melodrama’s bouwt Constant naar de kern toe: niet het schokeffect staat centraal, wel de nasleep: hoe leef je verder met wat je niet uitspreekt? 

De sfeer is doordrenkt van Angelsaksische pop- en rockcultuur, met talloze knipogen naar bands uit de jaren 60 tot 90. Die muziek is geen decor, maar emotie: ze kleurt de herinnering, het verzet, de troost. Dit is een verhaal dat ruikt naar cassettebandjes, kleeft aan bierglazen en oplicht in neon. 

Een ode aan “beschadigde” mensen die blijven doorgaan 

Lady Jane is vooral een dubbelportret: van twee vrouwen die ieder op hun manier botsen met een maatschappij die weinig toegeeft. De bijfiguren, Donald, Bea en de peetvader, zijn opvallend menselijk en warm, bezorgd om een geluk dat voor hun kinderen niet vanzelfsprekend lijkt. 

Uiteindelijk gaat dit een album over een uitgestoken hand, over hoe vriendschap een reddingsboei kan worden. Niet door het verleden uit te wissen, maar door het draaglijk te maken. Met een slot dat, zonder goedkoop optimisme, een echte zonnestraal doorlaat: een klein ritueel dat zegt wat woorden soms niet kunnen. 

Lady Jane is een ingetogen, ontroerende strip voor lezers die houden van karaktergedreven verhalen, sociale onderstromen en tedere relaties, met rock ’n roll in de achtergrond en twee vrouwen die elkaar precies op tijd vinden.