Miss Don’t Touch 1 – Integraal

Een eigenzinnige detective in het Parijs van de jaren dertig
Parijs, jaren dertig. Achter de elegante gevels, mondaine uitgaansgelegenheden en keurige burgerhuizen gaat een heel andere wereld schuil. Het is in die wereld dat we kennismaken met Blanche, een jonge vrouw die op het eerste gezicht allesbehalve geschikt lijkt voor het avontuur waarin ze terechtkomt. Ze is verlegen, preuts en gewend om vooral niet op te vallen. Maar wanneer haar leven plotseling een dramatische wending neemt, ontdekt ze een vastberadenheid waarvan ze zelf niet wist dat ze die bezat. Haar zoektocht naar de waarheid brengt haar naar een van de meest exclusieve bordelen van Parijs, waar ze onder de naam Miss Don’t Touch terechtkomt in een milieu vol geheimen, verlangens en gevaar.
Scenarist Hubert gebruikt dat bijzondere uitgangspunt voor een verhaal dat zich niet gemakkelijk in één genre laat onderbrengen. Miss Don’t Touch is tegelijk een detective, een historisch drama, een tragikomedie en een portret van vrouwen die hun weg proberen te vinden in een maatschappij waarin hun mogelijkheden bijzonder beperkt zijn. Het mysterie zorgt voor de spanning, maar het zijn vooral Blanche en de kleurrijke personages om haar heen die het verhaal zijn eigen karakter geven. Ze ontdekt een wereld die mijlenver verwijderd is van alles wat ze kent en moet leren overeind te blijven zonder zichzelf te verliezen. Juist haar combinatie van naïviteit, koppigheid en onverwachte moed maakt haar tot een bijzonder innemende heldin.
Opvallend is hoe Hubert een behoorlijk zwaar onderwerp weet te combineren met humor en lichtheid. De wereld waarin Blanche terechtkomt wordt nergens geromantiseerd, maar het verhaal wordt evenmin loodzwaar. Droge dialogen, bizarre situaties en excentrieke personages zorgen voortdurend voor lucht. Die balans tussen duisternis en speelsheid is precies een van de kwaliteiten die van dit werk een parel maken.
Het tekenwerk van het Franse duo Kerascoët sluit daar perfect bij aan. Hun losse, elegante lijn lijkt aanvankelijk bijna luchtig, maar blijkt bijzonder geschikt om zowel humor als ongemak en dreiging over te brengen. Met expressieve personages, warme kleuren en veel aandacht voor kleding en interieurs roepen ze een overtuigend Parijs van de jaren dertig op. De ogenschijnlijke zachtheid van de tekeningen vormt bovendien een mooi contrast met de donkere kanten van het verhaal.
Met het eerste deel van Miss Don’t Touch introduceren we in het Nederlands een bijzondere reeks van Hubert en Kerascoët. Een meeslepende mix van mysterie, zwarte humor en historisch drama, gedragen door een heldin die veel sterker blijkt dan haar omgeving aanvankelijk vermoedt. Blanche mag dan terechtkomen in een wereld waarin bijna iedereen iets te verbergen heeft, één ding maakt ze vanaf het begin duidelijk: kijken mag misschien, maar aankomen niet.