Recensie Saudade

Een thriller vol van verlangen

Wie bij het lezen van de titel een bitterzoet verhaal verwacht, zal achteraf moeten vaststellen dat de vlag de lading niet helemaal dekt. In Saudade weet Vincent Turhan een verhaal over verlangen, liefde en zelfreflectie te vermengen met een krimi pur sang. Het hunkeren naar liefde en vervlogen tijden staat in schril contrast met het brute geweld van een gangsterbende. Saudade is een thriller van het zuiverste water. Het verhaal wordt heel filmisch gebracht, een ode aan de cinema.
In een kleine Portugese badplaats baten Alma en haar man Rio een bioscoop uit. De liefde voor de zevende kunst heeft hen samengebracht. Het mislukken van een filmproductie maakt een einde aan hun droom. Alma vlucht in de uitbating van een aftandse cinema die ze nieuw leven wil inblazen, terwijl Rio zich daarbij weinig betrokken voelt en verlangt naar de creatieve tijd van vroeger. De wonde tussen het koppel is nog vers en de spanning in hun relatie voelbaar. Alma krijgt hulp van Luz en Scardo die beiden stiekem verliefd zijn op elkaar. In de buurt plannen twee corrupte agenten en twee geduchte boeven een overval op de plaatselijke bank. De kraak loopt uit de hand en eindigt in een bloedbad. Het wordt bloedstollend als de ene gangster de andere probeert uit de weg te ruimen. De buit, een aanzienlijke hoop cash, wordt verstopt in de filmzaal. Wat volgt, is een gewelddadige afrekening tussen de criminelen en de agenten, waarbij Luz en Sardo, Alma en Rio ook betrokken raken. Tussendoor draait er in de bioscoop een retro-film, “Saudade”, die iedereen raakt, ook de zwaarste misdadiger. Ondanks alle ellende vinden Alma en Rio elkaar terug en krijgt het verhaal nog een verrassend einde.
Turhan gebruikt een viertal verhaallijnen en weet de spanning pagina na pagina op te bouwen. De lezers krijgen een driedubbele portie saudade. Alma en Rio verlangen terug naar hun leven als regisseur en cameraman, Luz en Scardo naar elkaar en in de film overwint de liefde.
De tekenstijl van Turhan heeft ons aangenaam verrast. De combinatie van geschilderde taferelen en het fijne tekenwerk is zeer geslaagd. Hij speelt met kleuren naargelang de sfeer van het moment. Het verhaal begint met twee openingspagina’s in schitterend blauw, die meteen de film in the picture zetten. De prenten wisselen af tussen zwartwit, de geprojecteerde film, en een ruim kleurenpalet voor de rest van het verhaal. De prachtige zee- en stadsgezichten bezorgen ons zo waar een zuiders vakantiegevoel. De actiescènes zijn heftig en stuwen het verhaal naar een climax. Saudade is een meeslepende graphic novel, een goed uitgewerkt leesbaar verhaal.(HV)

Bron: https://sprokkels-en-brokkels.be/the-best-of-2026/#saudade